Objawy

Ostre zapalenie pęcherza moczowego może rozpoczynać się i przebiegać stosunkowo łagodnie albo też wśród objawów burzliwych. Chorzy uskarżaj ą się na bóle w podbrzuszu, w kroczu, w odbytnicy i w sąsiedztwie tych narządów. Bóle pojawiają się przeważnie przed oddawaniem moczu, trwają przez cały czas oddawania i są połączone z bardzo częstym, wzmożonym i bolesnym parciem na mocz. Parcie zależy od bardzo znacznej wrażliwości uległej zapaleniu błony śluzowej pęcherza na najmniejsze już jego napełnienie i rozciągnięcie. Chorzy odczuwają nieznośne parcie często nawet wtedy, gdy pęcherz zawiera zaledwie kilka kropli moczu. Parcie zwiększa się, gdy chory stara się mu zadośćuczynić. Po oddaniu moczu bolesne parcie trwa przeważnie nadal w związku z odruchowym kurczem zawieracza pęcherzowego. Prócz tych dolegliwości zapalenie pęcherza moczowego cechuje wysoka gorączka z dreszczami, zwłaszcza gdy dołącza się zapalenie okołopęcherzowe lub zapalenie miedniczki nerkowej i nerki. Tak bywa jednak nie zawsze, nieraz bowiem ogólna ciepłota ciała od początku i przez cały czas zapalenia jest prawidłowa, Obmacywaniem w zapaleniu pęcherza moczowego często stwierdza się wyraźną bolesność nad spojeniem łonowym. Zresztą chorzy odczuwają nierzadko w tej okolicy także bóle samorodne. Dobowa ilość moczu i jego ciężar właściwy w przypadkach zapale- nie pęcherza moczowego, nie powikłanych chorobą nerek i przebiegających z prawidłową ogólną ciepłotą, są prawidłowe. Odczyn moczu bywa zwykle słabo kwaśny, obojętny lub nawet zasadowy. W nieżytach na tle zakażenia pęcherza pałeczkami okrężnicy, które nie rozkładają mocznika, odczyn jest kwaśny. Zmiana odczynu w innych zakażeniach stoi w związku z przeistoczeniem mocznika przez bakterie na węglan amonowy. Wywiązujący się z tego składnika amoniak, uszkadzając bardzo silnie błonę śluzową pęcherza, pogarsza wybitnie przebieg choroby. Ta tzw. fermentacja zasadowa moczu bywa zwłaszcza znaczna, jeżeli zapalenie pęcherza przebiega z zaleganiem w nim moczu sprzyjającym rozmnażaniu się bakterii. Mocz w przypadkach fermentacji zasadowej ma przenikliwą woń amoniaku. Badaniem chemicznym stwierdza się w moczu w zapaleniu pęcherza moczowego białko w ilości odpowiadającej ilości ropy. Mocz jest nieprzezroczysty i wytwarza w spokoju osad. Osad składa się z ciałek ropnych, nabłonka pęcherzowego i śluzu w różnej ilości, zależnie od natężenia choroby, oraz z licznych bakterii. Nieraz można stwierdzić w osadzie także krwinki czerwone, a nawet większe skrzepy krwi. W przypadkach fermentacji zasadowej moczu osad bywa duży i zawiera prócz ciągnących się mas ropnych także fosforany bezpostaciowe oraz kryształy fosforanu amonowo-magnezowego w postaci tworów, podobnych do wieka od trumny, i moczanu amonowego w postaci kolczastych kul. W ciężkich zapaleniach błonicowatych można w moczu stwierdzić strzępy tkanki ściany pęcherza, uległej martwicy. W rzadkich przypadkach zapalenia pęcherza moczowego mocz rozkłada się w pęcherzu, wytwarzając gazy, mianowicie dwutlenek węgla, wodór i azot. Jest to tzw. oddawanie gazów z moczem (pneumaturia). U chorych na cukrzycę oddawanie gazów z moczem może zależeć od fermentacji cukru w moczu znajdującym się w pęcherzu, dotkniętym sprawą zapalną. [przypisy: Depilacja laserowa, Laserowe usuwanie blizn, laserowe usuwanie owłosienia ]

Tags: , ,

Comments are closed.