Vedolizumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna AD 3

Leczenie adalimumabem w ciągu 30 dni przed włączeniem i leczeniem za pomocą infliksymabu lub certolizumabu pegolu w ciągu 60 dni przed rejestracją było niedozwolone. Wykluczono pacjentów ze stomią, ponad trzema resekcjami jelita cienkiego, zespołem krótkiego jelita, rozległą resekcja okrężnicy, zwężeniem jelit, ropniem w jamie brzusznej, aktywną lub utajoną gruźlicą lub rakiem. Oceny przesiewowe obejmowały badania fizykalne i neurologiczne; kwestionariusze opracowane w celu zidentyfikowania możliwych objawów PML (patrz Dodatek Uzupełniający); badania krwi i kału, w tym pomiar poziomu kałowej proteiny i poziomów białka C-reaktywnego; oraz kwestionariusz chorób zapalnych jelit (IBDQ, w którym wyniki wahają się od 32 do 224, z wyższymi wynikami wskazującymi na lepszą jakość życia).
Randomizacja
W podwójnie ślepej próbie indukcyjnej (kohorta 1) pacjenci zostali losowo przydzieleni, w stosunku 3: 2, do otrzymywania dożylnego vedolizumabu, w dawce 300 mg lub placebo w tygodniach 0 i 2 i byli obserwowani przez tydzień 6, w którym to momencie oceniano stan choroby. Randomizacja była stratyfikowana zgodnie ze stanem w odniesieniu do jednoczesnego stosowania glukokortykoidów i zgodnie ze stanem w odniesieniu do równoczesnego stosowania leków immunosupresyjnych, wcześniejszego stosowania antagonistów TNF lub obu. Odsetek pacjentów z poprzednią ekspozycją na antagonistów TNF był ograniczony do 50%.
Aby spełnić wymagania dotyczące wielkości próbki w badaniu podtrzymującym, dodatkowych pacjentów włączono do grupy otwartej (kohorta 2), która otrzymała ten sam schemat indukcji wenodolizumabu, który był stosowany u pacjentów przypisanych do vedolizumabu w grupie 1. Pacjenci zarówno kohorty, które miały odpowiedź kliniczną (tj. spadek punktacji CDAI o 70 punktów procentowych) z vedolizumabem w 6. tygodniu były losowo przydzielane, w stosunku 1: 1: 1, aby kontynuować w sposób zaślepiony przyjmowanie vedolizumabu co 8 tygodni, vedolizumab co 4 tygodnie lub placebo, do 52 tygodni. Randomizacja była stratyfikowana według udziału w kohorcie lub 2 podczas indukcji; jednoczesne stosowanie glukokortykoidów; i jednoczesne stosowanie środków immunosupresyjnych, wcześniejsze stosowanie antagonistów TNF lub oba. Pacjenci, u których nie uzyskano odpowiedzi klinicznej w 6. tygodniu na leczenie indukcyjne vedolizumabem, otrzymywali vedolizumab w dawce 300 mg co 4 tygodnie i obserwowano go w 52. tygodniu. Pacjenci z grupy placebo w kohorcie nadal otrzymywali placebo, a także obserwowano tydzień 52.
Randomizacja została wygenerowana komputerowo i została przeprowadzona w centralnej lokalizacji. Glikokortykosteroidy były zwężane u pacjentów, u których odpowiedź wystąpiła w 6 tygodniu, zgodnie z uprzednio ustalonym schematem; leki immunosupresyjne zostały przerwane u pacjentów w USA
[patrz też: przychodnia na andersa, lekarz z dojazdem do domu poznań, vesicae urinariae ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: lekarz z dojazdem do domu poznań przychodnia na andersa vesicae urinariae